คนหมดใจ - FAHRENHEIT
คนหมดใจ - ฟาเรนไฮต์
พ.ศ. 2568
อยู่บนโลกใบเก่าวิวก็ซ้ำเดิมเดิม
ต่างจากเดิมคือมีน้ำตาไม่อาจย้อนเข็มนาฬิกาคนที่เขาไม่หวนมาก็เท่านั้น
ผ่านคืนวันเดียวดายเดินต่อไปลำพัง
อยู่กับใจที่มันพังพังอยากจะร้องให้มันดังดังในทุกครั้งที่คิดถึงเธอ
โลกใบนี้ไม่มีที่เป็นของเรา
ถึงแม้ตัวเรายังแค่ไปยืมเขามา
คนหนึ่งคนที่เขาไม่คิดกลับมา
อ้อนวอนฟ้าเท่าไร
คนหมดใจจะรออะไรจากเขา
ป่านนี้เขาคงมีใครไปตั้งนาน
แต่ความคิดถึงมันเกินใจจะต้านทาน
คนมันรักก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม
คนหมดใจทำไมเรายังไม่ลืม
ยังคงซึ้งรำพึงรำพันอยากได้เจอ
ก็ยังคงรักแค่คนเดียวเสมอ
คนที่ฉันนั้นไม่อาจเจอ
โลกใบนี้ไม่มีที่เป็นของเรา
ถึงแม้ตัวเรายังแค่ไปยืมเขามา
คนหนึ่งคนที่เขาไม่คิดกลับมา
อ้อนวอนฟ้าเท่าไร
คนหมดใจจะรออะไรจากเขา
ป่านนี้เขาคงมีใครไปตั้งนาน
แต่ความคิดถึงมันเกินใจจะต้านทาน
คนมันรักก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม
คนหมดใจทำไมเรายังไม่ลืม
ยังคงซึ้งรำพึงรำพันอยากได้เจอ
ก็ยังคงรักแค่คนเดียวเสมอ
คนที่ฉันนั้นไม่อาจเจอ
คนหมดใจจะรออะไรจากเขา
ป่านนี้เขาคงมีใครไปตั้งนาน
แต่ความคิดถึงมันเกินใจจะต้านทาน
คนมันรักก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม (รักหมดใจ)
คนหมดใจทำไมเรายังไม่ลืม (ทั้งหมดใจคงไม่ลืม)
ยังคงซึ้งรำพึงรำพันอยากได้เจอ
ก็ยังคงรักแค่คนเดียวเสมอ
คนที่ฉันนั้นไม่อาจเจออีกเลย
ชมเต็มรายการ นักผจญเพลง REPLAY ตอน FAHRENHEIT จาก ORIGINAL สู่ NEW VERSION



























































