เมืองไทย ไม่แล้งก็ท่วม
“หยาดเหงื่อ เม็ดฝนกับหยดน้ำตา ทั่วพื้นพสุธาคอยฟ้าคอยฝนนางแมวนางหมาพี่ ป้า น้า อา ทั่วท้องทุ่งนาชะเง้อคอยฟ้าคอยฝนฝนเอ๋ยทำไม่ไม่ตก กบร้องจนคอแทบแตก ท้องฟ้าทำไมมีแต่แดดแผดเผาข้าวยืนต้นตายเพลงนี้ไม่มีคำตอบ คำตอบอยู่ไกลถึงขอบฟ้า ข้าเองก็คนเดินดิน คืนนี้คงต้องกินน้ำตา” นี่คือบทเพลงที่กลั่นมาจากความรู้สึกของนักเล่าเรื่องอย่าง "มาโนช พุฒตาล" หลังจากที่ได้ออกเดินทางไปพบกับชีวิตและชะตากรรมของชาวนา เกษตรกรในลุ่มน้ำเจ้าพระยาที่กำลังประสบภัยแ...




























































