เสียงเปลี่ยนเมือง
เสียงเปลี่ยนเมือง
ถึงเวลาของพลเมือง ขยายเรื่องท้องถิ่น เชื่อมความคิดสังคม
ตอนทั้งหมด
กฎหมายสิ่งแวดล้อม ไปต่อได้ไหมในรัฐบาลอนุทิน
แม้ว่ารัฐบาลรัฐบาลอนุทิน 2 มีนโยบายที่แถลงต่อรัฐสภาด้านภัยพิบัติ และสิ่งแวดล้อม แต่ดูเหมือนยังไม่ครอบคลุม แล้วกฎหมายด้านสิ่งแวดล้อมที่ภาคประชาชนผลักดันก่อนหน้านี้ที่ชะงักหลังยุบสภา ยังรอการตัดสินใจชี้ขาดจาก ครม.ชุดใหม่ แล้วเราจะมีกฎหมายที่สร้างความเป็นธรรมด้านสิ่งแวดล้อมได้อย่างไร
ทำได้ไหม ? รัฐอุดหนุน "นวัตกรรมสู้ฝุ่นภาคเหนือ"
หลัง "ยศชนัน" ลงพื้นที่เชียงใหม่เข้าเยี่ยมชมนวัตกรรม “ห้องปลอดฝุ่น” กลายเป็นประเด็นไวรัลและถูกจับตา ขณะที่ฝ่ายนโยบายกำลังเริ่มตื่นตัว ในระดับพื้นที่ก็ได้มีการลงมือติดตั้งไปแล้วหลายแห่ง ไปดูว่าอะไรคืออุปสรรคจริงในการดูแลประชาชนช่วงวิกฤตฝุ่น และจะพานวัตกรรมไปสู่การใช้งานจริง และเชื่อมกับนโยบายได้อย่างไร
นับถอยหลัง 20 วัน กฎหมาย PRTR วัดใจรัฐบาลใหม่
ครบรอบ 2 ปี เหตุการณ์ไฟไหม้วิน โพรเสส แม้จะอยู่ในช่วงของการขนย้ายกากอุตสาหกรรมที่ยังค้างอยู่ในพื้นที่ แต่ในส่วน "ชั้นน้ำใต้ดิน" และชีวิตของคนที่นั้น ต้องใช้เวลาฟื้นฟูอีกยาวนาน ขณะที่กฎหมาย PRTR กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ วัดใจรัฐบาลใหม่จะหยิบขึ้นมาพิจารณาต่อ ก่อนที่จะหมดเวลาเดดไลน์หรือไม่
ตามหาสิทธิชุมชน และกฎหมายอากาศสะอาด
ร่าง พ.ร.บ.อากาศสะอาด เครื่องมือที่เป็นความหวังของสังคมในการแก้ปัญหาฝุ่นควัน เพื่อคืนอากาศสะอาดให้กับประชาชน รวมถึงหลักการเอาผิดผู้ก่อมลพิษต้องเป็นผู้จ่าย เพื่อรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมและผลกระทบ ข้อที่น่ากังวลคือ ร่างกฎหมายฉบับนี้อาจถูกล้มได้ หาก ครม.ไม่พิจารณาภายใน 60 วัน หรือภายใน 13 พ.ค.นี้
สงกรานต์แก่งสะพือ เศรษฐกิจชุมชนสะพัด
หนึ่งปีมีครั้งเดียว ที่นักท่องเที่ยวจะได้ลงเล่นน้ำ “แก่งสะพือ” จ.อุบลราชธานี หลังเขื่อนปากมูลเปิดใช้งานปี 2538 ทำให้แก่งสะพือถูกน้ำท่วมจมหาย จนกระทั่งเมื่อปี 2566 มีการทดลองเปิดประตูเขื่อนในช่วงหน้าแล้งเดือนเมษายนครั้งแรก ทำให้นักท่องเที่ยวได้กลับมาชื่นชมความงามและเล่นน้ำที่นี่อีกครั้ง จนพัฒนาเป็น “มหาสงกรานต์แก่งสะพือ” ที่สร้างความคึกคักและมีกิจกรรมตลอดทั้งเดือน
สืบสานภูมิปัญญาผู้สูงอายุ สู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์
ภาคเหนือตอนบนได้รวบรวมและส่งต่อภูมิปัญญาอย่างเป็นระบบ โดยมี “โฮงเฮียนสืบสานภูมิปัญญาล้านนา” ที่คิดและทำเรื่องนี้มากว่า 30 ปี หลายพื้นที่สามารถต่อยอดภูมิปัญญาไปสู่การเป็นพื้นที่เศรษฐกิจสร้างสรรค์ ไปจนถึงพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านต่างๆ จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงภูมิปัญญา
"ข่วงคนเมือง" พื้นที่ความมั่นคงทางอาหารของสภาอาหารสุขภาพเชียงใหม่
แม้ว่าเมืองไทยจะดูเหมือนมีความอุดมสมบูรณ์ด้านอาหาร แต่ยามวิกฤตกลับพบปัญหา เชียงใหม่จึงมีการพูดคุยกันถึงเรื่องนี้และมีการทำงานสร้างเครือข่ายด้านอาหารผ่านสภาอาหารสุขภาพเมืองเชียงใหม่ ผ่านพื้นที่ต้นแบบอย่าง ข่วงคนเมือง พื้นที่กลางในการผลิตอาหารใกล้บ้าน



























































