เครือข่ายลูกจ้างทำงานในบ้านผลักดันสวัสดิการพื้นฐานแรงงานลูกจ้างในบ้าน
นางสมจิตร ครบุรี ที่ยึดอาชีพรับจ้างทำงานบ้านมากว่า 40 ปี ยอมรับว่า เธอไม่เคยได้มีวันหยุดประจำสัปดาห์ และต้องทำงานเกินเวลาอย่างน้อยวันละ 4 ชั่วโมง โดยได้รับค่าตอบแทนไม่เกินเดือนละ 5,000 บาท และบางครั้งยังถูกเจ้าของบ้านหักเงินเดือนวันละ 200-500 บาทหากป่วยจนไปทำงานไม่ได้
ค่าตอบแทนที่ไม่เป็นธรรม ชั่วโมงการทำงานที่ยาวนาน ไม่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย และไม่มีสวัสดิการขั้นพื้นฐาน เป็นปัญหาของลูกจ้างทำงานบ้านทั่วโลกซึ่งเป็นที่มาของการรับรองอนุสัญญาฉบับที่ 189 ว่าด้วยงานที่มีคุณค่าสำหรับคนทำงาน เช่น ลูกจ้างทำงานบ้านจะต้องได้รับเงื่อนไขการจ้างงานที่เป็นธรรม มีสิทธิเสรีจะออกจากบ้านนายจ้างในวันหยุด ได้ รับความคุ้มครองด้านความมั่นคงทางสุขภาพอนามัย และความปลอดภัยในการทำงาน รวมถึงความคุ้มครองการเป็นมารดาขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ไอ แอล โอ) ตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน 2554 แต่ปัจจุบันประเทศไทยยังไม่มีการให้รับรองอนุสัญญานี้ มีเพียงการออกกฎกระทรวงที่มีสาระสำคัญในการขยายความคุ้มครองตามกฎหมายแรงงาน ปี 2541 ซึ่งไม่ได้ควบคุมลูกจ้างทำงานในบ้านเพิ่มเติม เช่น มีวันหยุดประจำสัปดาห์ มีสิทธิลาป่วย โดยให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างในวันหยุด แต่ปัจจุบันก็ยังไม่มีผลบังคับใช้ ผู้จัดการมูลนิธิเพื่อการพัฒนาแรงงาน จึงเรียกร้องให้ออกกฎกระทรวงฉบับนี้โดยเร็วที่สุด และควรพัฒนาให้เทียบเท่ากับมาตรฐานแรงงานสากลในอนุสัญญาฉบับที่ 189
ด้านนายอาทิตย์ อิสโม อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ชี้แจงว่า ขณะนี้การออกกฎกระทรวงว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานของลูกจ้างทำงานในบ้านล่าสุดอยู่ระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมการกฤษฎีกา หลังผ่านความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคมที่ผ่านมา โดยคาดว่าน่าจะประกาศใช้ได้อีกไม่เกินหนึ่งเดือนส่วนการรับรองอนุสัญญาไอ แอล โอ ฉบับที่ 189 นั้น ประเทศไทยยังต้องมีการปรับปรุงข้อกฎหมายต่างๆ ก่อนเพราะลักษณะความสัมพันธ์ ของลูกจ้างทำงานในบ้านของประเทศไทยเหมือนกับคนในครอบครัวซึ่งต่างกับต่างประเทศที่มีลักษณะเป็นลูกจ้างกับนายจ้าง