เสี้ยวหนึ่งจากความทุกข์ถูกถ่ายทอดผ่านนิทรรศการภาพถ่ายคนไร้สัญชาติ 
"ผมอยากมีพาสปอร์ต เพื่อเดินทางไปทำงานต่างประเทศ และส่งเงินกลับมาให้ครอบครัว" ความหวังของ โบเยต์ ชายชาวเนปาล ที่เชื่อว่าชีวิตอาจดีขึ้นหากมีโอกาสได้ไปทำงานต่างประเทศ ยากที่จะเป็นความจริงเพราะเกิดในวรรณะจัณฑาล ชนชั้นต่ำสุดที่ถูกกีดกันสิทธิแทบทุกเรื่อง เป็นเวลา 5 ชั่วอายุคน ที่ครอบครัวเขายังคงเป็นบุคคลไร้สัญชาติ แม้จะเกิด และเติบโตในเนปาล
หนึ่งในเรื่องจริงที่บันทึกโดยเกร็ค คอนสแตนติน ช่างภาพมือรางวัล ซึ่งใช้เวลากว่า 6 ปี เดินทางบันทึกภาพ และเก็บข้อมูลของคนไร้สัญชาติในหลายประเทศ และคัดเลือกภาพขาว-ดำจำนวน 46 ภาพ มาจัดแสดงเป็นนิทรรศการ Nowhere People ภาพถ่ายคนไร้สัญชาติไร้ตัวตนในทุกมุมโลก จัดแสดงที่เซ็นทรัลเวิลด์ หวังให้เห็นความสำคัญของการแก้ปัญหาคนไร้สัญชาติ ขอคืนพื้นที่ให้แก่คนไร้รัฐ
ช่างภาพชาวอเมริกันบอกว่า ความยากลำบากในการใช้ชีวิต ที่คนไร้รัฐในประเทศต่างๆ ต้องเผชิญ ล้วนไม่ต่างกัน ภาพถ่ายของเขาที่นำมาจัดแสดงนี้ เพื่อเป็นกำลังใจให้คนไร้สัญชาติที่มีอยู่จำนวนมากทั่วโลกได้รับรู้ว่าพวกเขาไม่ได้ยืนอยู่เดียวดาย
ใช้เวลาถึง 11 ปี กว่าจะได้สัญชาติไทยในปี 2551 ทำให้ มึดา นาวานาถ มีโอกาสได้เรียนจนสำเร็จปริญญาด้านนิติศาสตร์ หวังใช้ความรู้ด้านกฎหมายช่วยเหลือคนไร้สัญชาติ ความพยายามของหญิงสาวเชื้อสายกะเหรี่ยง ที่ต่อสู้เพื่อให้ได้อาศัยอยู่ในประเทศไทย เป็น 1 ในเรื่องราวที่จัดแสดงในนิทรรศการนี้
ปัจจุบันยังมีผู้ไร้สัญชาติกว่า 500,000 คนในประเทศไทย ที่ไม่ได้รับสิทธิในฐานะพลเมืองทั้งด้านการศึกษา อาชีพ สิทธิในการถือครองทรัพย์สิน หรือแม้แต่อิสระในการเดินทาง นิทรรศการภาพถ่ายคนไร้สัญชาติไร้ตัวตนในทุกมุมโลก สะท้อนความจริงของคนเหล่านี้ ที่แม้จะไร้สิทธิทางกฎหมาย แต่ยังมีความหมาย และคุณค่าในความเป็นมนุษย์